OSMANLI SONRASINDA CUMHURİYET

OSMANLI SONRASINDA CUMHURİYET

 

Bazen ortada bir olay, olayın etrafında da kişiler ve olan kişiler kadar da BAKIŞ AÇISI ve FİKİR/DÜŞÜNCE vardır. Olayın içinde isek, tarafımıza göre değerlendirme yaparken, dışarıda seyirci isek de, bir olaya o kadar farklı bakış açısının, nasıl olduğuna şaşar kalırız.

Kişisel olarak olaylara, DİYALEKTİK bakış açısı ile bakanlardanım. Bu yüzden de, her olayı, kendi oluş koşullarında değerlendirmeyi yeğlerim. Olayları değerlendirirken sebep ve sonuç ilişkisi kurmanın ötesinde, sağlıklı bilgi, objektiflik kriterleri, analiz ve sentez yaparım.

Bu yüzden, DİYALEKTİK DÜŞÜNCENİN babası sayılan HERAKLİTOS’un bu sözünü hiç aklımdan çıkmaz.

—-“AYNI SUDA/NEHİRDE İKİ KEZ YIKANILMAZ!…”

Elbette ki herkesin bir düşünme tarzının, mantığının olması doğaldır. Ancak, ben Diyalektik düşünmenin farkının olaylara gerçekçi ve önyargısız bakabilmekte olduğunu düşünenlerdenim.

Bu yüzden de, aynı konuda, herkesin ayrı bir fikrinin olması da buradan kaynaklanır. Çünkü herkesin eğitimi, terbiyesi, yaşam koşulları ve inançları farklıdır. Bu farklılıklar da, FARKLI DÜŞÜNMEYİ SAĞLAR. Ayrıca farklı düşünmek de kötü bir şey değildir.

İnsanlar, kendi çıkarları ve beklentilerinden dolayı farklı düşünürler. Bu kabul edilebilir bir durumdur. Ancak,ortak çıkarların ve beklentilerin olduğu durumlarda da AYNI ya da BENZER düşünceler içerisinde olmak gerekir. HER KAFADAN BİR SESİN ÇIKTIĞI YERDE, ÖZGÜRLÜK DEĞİL, kakafoni VARDIR.

CUMHURİYET, Türkiye Cumhuriyeti Yurttaşlarının ortak bir paydası ve varlık sebebidir.

Birinci paylaşım savaşı yılları, dünyada MİLLİYETÇİLİK akımları KAPİTALİZMİN çıkarları doğrultusunda hazırlanıp piyasaya sunulmuştur. Bunun sonucunda da, OSMANLI İMPARATORLUĞU gibi dönemin bütün güçlü devlet ve imparatorlukları parçalanmış ve daha küçük yapılarda ulusal devletler peydah edilmişlerdir.

Osmanlı Devleti/İmparatorluğundan AVRUPA, ASYA ve AFRİKA’da ömürleri farklı olsa da 65 dolayında devlet çıkmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti ise, Osmanlı bakiyesi olarak MİSAK-I MİLLİ sınırları içerisinde, Mustafa Kemal Atatürk ve arkadaşlarınca kurulmuştur. (Musul, Kerkük, Adalar özel durumlardır)

İnanç, milliyet olarak bir çok unsurun bir araya getirilerek oluşturulduğu, bir projedir. CUMHURİYET PROJESİ, BÜYÜK ATATÜRK ve KURUCU İRADE, ilk TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİNİN değerli üyelerinin dünyada eşi ve benzeri bulunmayan EN BÜYÜK ESERİDİR.

Cumhuriyetin kurulduğu yıllar okur yazar oranı %3’lerde iken, 1927’de ancak %11’lere çıkartılabilmiştir. Ayrıca, bu rakamlar Anadolu’da binde oranında olup, rakamlara tekabül eden insan sayısının İstanbul ve Anadolu’daki Gayrimüslim yurttaşlar olduğunu da unutmamak gerekir.

Cumhuriyet projesi Mükemmel bir proje olsa da, uygulamada MÜKEMMEL olmuş mudur?. Bu elbette ki tartışmalıdır.

Her organizasyon ve projede olduğu gibi, CUMHURİYET PROJESİnde de çok büyük eksiklikler ve yanlışlıklar yapılmıştır. Bu yüzden de sağlıklı bilgiler ve düşünce sistematiği içerisinde 21. yüzyılın ve ÇAĞIN koşullarına göre tartışılmalı ve değerlendirilmelidir.

Burada sorun, bilgi ve tartışmada değildir. Sorun, Bakış açısı ve beklentilerdedir. Bu yüzden, DÜŞÜNCE SİSTEMATİĞİNİN önemini ilk başta vurguladım. Herkesin aklına göre düşünmesi değil olay, ORTAK BİR AKILIN yaratılmasıdır.

DÜNYANIN EN GELİŞMİŞ 20 ÜLKESİ ARASINDA OLUP,

OKUR YAZAR oranının %90’ların üstünde ve ortalama ORTAOKUL-LİSE eğitim seviyesi bir ülke durumundadır, Türkiye Cumhuriyeti.

Her kafadan bir ses çıkmasının ötesinde, ORTAK HEDEF VE AKIL DA buluşmak zorundayız.

Gazete, TV ve sanal ortamlara bakıyorum, herkes aklına estiği gibi yağıp esiyor. Siyasiler de dahil herkes, “AKLI” olduğu için değil de, “DİLİ” olduğu için konuşuyor.

Oysa, kaybedilen hepimizin geleceğidir, parasıdır, umutlarıdır.

Burası ortadoğu, batılıların deyimi ile “İtin, ite kırıdırıldığı yerdir”

Herkesin aklını başına almasında, toplamasında iki kere yarar vardır.