Savaşlarla , kinlerle, nefretler , şiddetlerle, hırslarla yakıp kül ediyoruz insan olarak geçtiğimiz yolları. Hep daha fazlasını istiyoruz . Doymak bilmeyen hırslarımızda kaybolup gidiyor hayatımız. Yaş ilerliyor bir bakıyoruz..
Savaşlarla , kinlerle, nefretler , şiddetlerle, hırslarla yakıp kül ediyoruz insan olarak geçtiğimiz yolları. Hep daha fazlasını istiyoruz . Doymak bilmeyen hırslarımızda kaybolup gidiyor hayatımız.
Yaş ilerliyor bir bakıyoruz ki geriye hiçbir şeyin anlamı yokmuş aslında. Bir parça huzur ve iyilik dışında.
Ne güzel demiş Yunus ‘’ Malda yalan mülkte yalan, var birazda sen oyalan’’ diye. Giderken ebedi yolculuğa tek götüreceğimiz yüreğimizde, kalbimizde olanlar. Yani iyilik, yani hoş görü, yani güleryüz.
Sen ne güzel adamsın Bahri abi derken tamda bu gün cenazesinde gördüklerimizi söylemiştik. Yalnız yaşamadı ve yalnız gitmedi. Sel olup akan insanlar iyiliğe borcunu ödedi, hoş görüye borcunu ödedi.
Sen ne büyük adamsın Bahri abi. Giderken bile öğrettin ve kalplerimize bir şeyi fısıldadın. Yüzlerce insanın aklında olan tek şey vardı. Umarım bizde böyle gidebiliriz. Bıraktığın izlerde insan yanımızı öğrettin giderken bile.
Yıllar geçse de bir Bahri abi geçti Didim’den diyecek insanlar biriktirmişsin.
Çocuklara dağıttığın uçurtmalar hala gökyüzünde, tamir ettiğin radyolardaki o melodiler hep seni hatırlatacak. Didim’in hafızasıydın. Şimdi Didim’in hafızasında derin izler bıraktın. Farkında olmayız belki. Çok şey değiştirdin hayatımızda, İnceden ruhumuza yeniden aşıladın insan olduğumuzu. Belki kim bilir yeniden bir yol buluruz uçurtmaları çoğaltacağımız. Belki yeni bir yol. Oyalanıp gitmeden geriye izler bırakacağımız.
İyi geçtin Didim’den, iyi ki dokundun hayatlara..
Işıklarda uyu… Huzur içinde uyu.
Şimdi sıra izlerinde yürüyenlerde.
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)