İYİ ‘LİK MUTLAKA KAZANACAK

Ne zaman ki unuttuk toprağı işlemeyi, ne zaman ki unuttuk doğayı korumayı işte o gün başladı insanoğlunun yok oluşu. Unutmaya başladık geçmişten gelen değerleri, insanı sevmeyi, insana değer vermeyi ne..

Ne zaman ki unuttuk toprağı işlemeyi, ne zaman ki unuttuk doğayı korumayı işte o gün başladı insanoğlunun yok oluşu.

Unutmaya başladık geçmişten gelen değerleri, insanı sevmeyi, insana değer vermeyi ne zaman unuttuk işte o gün tükendi insanoğlu.

Bizim gönülden dağlarımız vardı, bizim tahta kapılarımızın bir adım ötesinde komşularımız vardı yaralarımızı saran.

Belki de o günlerden sonra unuttuk insanca yaşamayı. Umudumuz var ama. Bir gün İyilik mutlaka kazanacak..

İnsanca Yaşamak

Güne samimi bir günaydınla başlamak,
İçten bir merhaba,
Ardından bir nasılsın sorabilmek,
Bir o kadar samimi tebessüm,
Belki de omuza dokunmak,
Belki de gözlerinin içine bakarak el sıkmak…

Biz bunları çocuk yaşlarda öğrendik. Uzaylı değil, biz dünyalı insanlarız. Tek dileğimiz insani duyguları hiç unutmadığımız bir yaşam. Bir çok şeyi yaşarken öğrendik. Yaşayarak öğrendiklerimiz de kalıcı olarak hayata geçirdiklerimizdir.

Dini bayramlarımızı, ailece aynı sofrada oturmayı.
Birlikte akrabayı ve komşuyu ziyaret etmeleri.
Çocukları sevmeyi, büyüklere saygı duymayı.
Millî bayramlarda sokaklara çıkıp, mehter takımları izleyip resmî geçitlerde alkış tutmayı.
Büyüklerimiz bize gururla millî bayramları yaşatırken , bizler de çocuklarımıza aynı duyguları aktarabiliyor muyuz…
Tüm zorluklara rağmen, yaşayamasak da unutturmamaya çalışıyoruz.

Ramazan ayının insani duygularımızı ön plana çıkartan bir büyüsü var.
En başta yardımlaşmak. Belki de yıl boyu ihmal edilen, unutulmaya yüz tutmuş değerlerimiz.
Acaba yakınlarınızın bir ihtiyacı var mı, yok mu?
Sadece selam verip geçtiğimiz komşumuza bir kase çorba ikram etmek,
Okula giden komşu çocuğuna bir ihtiyacını karşılaşın diye harçlık vermek.
Kirada kalan üniversiteli öğrenciye yemek ikram etmek.
Ya da mahalle büyüklerine ziyaret edilebilmek.

Çok iyi hatırlıyorum, çocukken annemle mahallenin büyüklerine “Ramazanınız kutlu olsun ” demeye giderdik. Şimdi onları rahmetle anıyorum. Ruhları şad olsun.
Maalesef çalışan anne ve babalar olarak bizlerin bunları yaşatması mümkün olmuyor. Artık tek derdimiz var. O da yaşanabilir bir dünya bırakabilmek.

Bütün mesele öğrendiklerimize, bizi biz yapan dini ve millî değerlerimize sahip çıkabilmek. Bugüne kadar düşe kalka nasıl sahiplendiysek yine hiç yılmadan bu mirasa sahip çıkmalıyız.

Türkiye Cumhuriyeti kuruluşundan bu yana ne mücadeleler atlattı.
Bu süreçte de bize önderlik eden Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün sözlerini unutmadık, unutturmayacağız.
Bir çok ilke ve inkılâplarına sımsıkı tutunmaya devam edeceğiz. İnsanca ve özgürce yaşamak için, yaşatabilmek için.

Allah’ın insanoğluna bahşettiği dünya hepimizin. Ama insanca yaşamak kaydı ile.
Doğasını kirletmeden, hayvanı, bitkisi, insanı ile kardeşce.
Selâm olsun insanca yaşayana
Selâm olsun insanca yaşatabilene.