Bu haber yazısı gibi olmasın. Yürekten bıraktığımız cümleler dolansın her yerde. Madem iyilik peşinde koşuyoruz, madem insana dair emek harcıyoruz. Bu kalp bu yürek farkında her şeyin. Ne güzeldir..
Bu haber yazısı gibi olmasın. Yürekten bıraktığımız cümleler dolansın her yerde. Madem iyilik peşinde koşuyoruz, madem insana dair emek harcıyoruz. Bu kalp bu yürek farkında her şeyin. Ne güzeldir aynı yüreği taşıyanlarla farkında olduğumuz bir yaşam. Ne güzeldir bahar çiçekleri çocukların gülüşlerinde olmak, gülüşlerine neden olmak. Umutlarını umutlarımıza bağlayıp uçurtmalar uçuruyoruz birlikte.
Geçen sene Sevginin dilinde çok farklı dünyaların kapılarını açmıştık. Şimdi birlikte gökyüzüne uçurtmaları gönderme zamanı. Seviyorum şahsım adına çocukların şen şakrak kahkaları ile eğlenmelerini, onların dünyalarında sadece iyilik var, En saf en temiz dünyaları berrak bir nehir gibi taşıyor kalbimize çocuklar. Farkında olamadığımız bir yaşamı nasıl güzelleştirebiliriz ki? Farkında değilsek o nehir nasıl sularıyla temizler ki kalbimi. İşte tam buradan başlamak lazım hayata farkında olarak. Didim Otizm ve özel yetenekli çocuklar derneği yine nehirler akıttı kalbimize, yine çocuk gülüşleri doldu bahara duran doğa. Deniz yıldızı hikayesi gibi hepimiz bir deniz yıldızı alıp fırlatalım denize. İşte o gün gökkuşağında göreceğimiz tek şey bize el sallayan mutlu çocuklar olacak.
Nihat Coşkun
‘’ÇOCUK YÜREĞİ İLE TALYA ÖZER KONUŞMA METNİ
Değerli misafirler, kıymetli dostlar,
Bugün burada yalnızca bir farkındalık yaratmak için değil, yüreklere dokunmak için toplandık. Bugün, görünmeyenleri görünür kılmak, sesi duyulmayanların sesine ses katmak için buradayız.
Otizm… Belki bir kelime. Ama bu kelimenin içinde kocaman dünyalar var. Bir çocuğun dünyaya farklı gözlerle bakışı, bir annenin gözyaşlarını içine akıtışı, bir babanın “bir gün o da söyler” diye sabırla
Otizmli bir çocuk, sizi belki gözleriyle selamlamaz ama bir gün elinizi tutar. Ve o dokunuş, tüm kelimelerden daha çok şey anlatır. Çünkü otizm; sevginin, güvenin ve sabrın en saf, en derin haliyle yaşandığı bir yolculuktur.
Bizlere düşen görev, anlamaya çalışmak. Etiketlemeden, ötekileştirmeden, yargılamadan… Onlara biraz zaman tanımak, biraz alan açmak, ve en çok da kalpten kalbe bir köprü kurmak…
Bugün bir söz verelim hep birlikte:
Otizmli bireylerin yalnız hissetmediği bir dünya için çabalayalım.
Onlara bakan değil, onları gören gözlerle bakalım.
Konuşmayan bir çocuğun sessizliğinde de sevgi olduğunu hatırlayalım.
Çünkü unutmayın… Sevgi, her dili anlar.
Ve biz yeter ki anlayalım… Gerisi kendiliğinden gelir.
Teşekkür ederim.
TALYA ÖZER’’
YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)