YÜREĞİMİZ KANIYOR

Acılarımızın toplamı dağlıyor her yanımızı.  Sessizce, çaresizce  beklediğimiz  mucize haberlerinde teselli bulmaya çalışıyoruz  çaresizce. Bir çocuğun göçük  altından  gelen sesi, gördüğümüz  o ışıl  ışıl  gözler bizi acının derinlerinde  yaşama  bağlıyor.

Gidip el uzatamamanın , betonlar arasından  çekip bir hayatı kurtaramamanın ,sadece izleyici olarak haber ajanslarını izlemenin çaresizliğinde içimiz yavaş  yavaş  ölüyor. Güzel  günler  bırakalım  dediğimiz  çocuklarımız  ölüyor  hırsız  müteahhitlerin elinde .  Gözlerine  bakmaya  kıyamadığımız çocuklarımız ölüyor.

Bu gün bakamadım  çocuğumun  gözüne,  cevap veremedim. Çocuklar  niye ölüyor  dedi. Sustum. Sustum ve öldüm.

En çokta bu çaresizlik koparıyor  etimi. Parça parça bende ölüyorum. Bu güzel  memleketin insanları ölürken hiç birimiz oturamayız, hiç birimiz susamayız.

Yine ayağa kalkacağız,  yine umudumuzu büyüteceğiz, yine çocuklarımıza  ölümü  değil  güzel günleri  anlatacağız.

Ayağa  kalk … Tek yürek,  tek kalp atışı büyük bir millet doğrulamayı bilir.

Hiç  birimize uyku yok artık.  Dişimizle tırnağımızla yine kazıyacağız  bu moloz yığınlarını, yine acılarımızı  paylaşarak azaltacağız.

Ayağa  kalk çocuklarımız,  milletimiz  yeniden doğrulana kadar susma, uyuma,