ÇAĞDAŞ EGE GAZETESİNDEN OKURUNA “GİDENLERE KALANLARA”

Bir yılı daha geride bırakmanın hüznü var. Gidenlere gözyaşı döktüğümüz, anılarda bıraktıklarımız sonbahar yaprak dökümü gibi sarı bir hüzün bıraktı içimizde. Anımsamanın bile kalbimizi sızlattığı insanlar bıraktık geride.

Hayatımıza dokunup izler bırakanlara selam olsun.

Bir yıl daha eskidi anılarımızda, hayatımızda. İnce bir sızı bırakanların arkasından bize kalansa omuzlarımızda bir yük gibi kalan yaşanmışlığımız.

Kimler geldi kimler geçti hayatımızdan. Acılarını yaşadığımız hiç tanımadığımız insanların bile gözyaşlarına ortak olmuşluğumuz da oldu. Bir annenin içler acısı feryadında evladının resimleri kazındı beynimize. Özürlü evladından önce ölmemek için yakaran bir annenin sözleri kurşun gibi saplandı yüreğimizin orta yerine. Yokluk sınırında meyve sebze toplayanları da gördük, çocuğuna bir çikolata alamayan babaların buruk eve dönüşünü de. Vahşice öldürülen kadınların artık yeter çığlıkları yankılanırken şehirlerde hiçbir şey yokmuş gibi sefa sürenlere de şahitlik ettik. Paranın kölesi olup aydın görünen gazeteciler de gelip geçti hayatımızdan, halk için deyip kesesini dolduranlar da. Makam koltuklarında küçülenler de gördük vicdanı ile yaşamı değiştirenleri de.

Şarkılarla gelip şarkılarla yaşama veda edenlerin ardından bakakaldığımızda her şey boş dediğimiz ne çok kaybettiğimiz oldu.

İyilik iyidir derken içine sevgiyi de katarak iyilik bulaşıcıdır da dedik, sevgi varsa mesafenin ne önemi var dediğimiz de oldu. En çok da” insan” dedik. Acıları, hüzünleri, gülüşleri ve umutlarıyla. Gidenlere veda, gelenlere merhaba dediğimiz ömrümüzde geriye sadece bıraktığımız izler kalıyor.

Bir yıl daha eskidi gidenler anılarımızda, kalanlara sıkıca sarılarak yürüdüğümüz hayat yolu bir yıl daha kısaldı.

Azalarak gittiğimiz bu yol bitmeden insanca, insana yakışır izler bırakarak yürüyenlere selam olsun.

Selam olsun gidenlere, kalanlara, insanca yaşayanlara…

NİCE  SENELERE.