BİR UTANÇ YAZISI

Öksüz olarak yola çıktığı 57 yıllık yaşamında, 3 ayrı cephede savaşırken;
4 dil öğrendi
3.937 kitap okudu
9 kitap yazdı
6 büyük devrim yaptı
46 fabrika kurdu

Evdeki çocuğuna laf geciremeyen sen ben de lütfedip bir Nutuk’u okuma zahmetine bile girişmeden kendimizi Atatürk’çü sayıp arkasından şiirler, şarkılar ağıtlar yazıyor, tekrar gelse diye hayaller kuruyoruz. Ya da iki yıl geç ölseydi koşullar farklı olurdu diye ahkam kesiyoruz.

Aman! sakın, kendimizi eleştirmeyelim, geliştirmeyelim. En kıral Atatürk’çü benim diye göğsümüzü gere gere dolaşalım. Elimizde bayraklar, gözlerimizde yaşlar..

Etik, içi boşaltılmış dillerde dolanan en popüler kelime. Üretmeden, çalmaya çırpmaya sonra da yaptiklarimiza kılıf uydurmaya, iyi olanı desteklemek büyütmek yerine üstüne basmaya, kendi kişisel hırs ve egolarımızla; etrafımiza , geleceğimize, yaşadığımız topluma verdiğimiz zarara öylesine kapattık ki kendimizi, bunlardan yana hiç sıkıntımız yok. Solcu olmak için solcuyuz, sağcı olmak için sağciyiz. Aynı futbol takımı misali.

Haydi, oluyorsa eğer parti seçimlerimïzi değiştirerek tekrar bu hasletlere kavusalim. Bir seçimle gelişmiş, ahlaklı, kültürlü, bilgili olalim.

Sığlık içinde boğuluyoruz. İnsanlığımız can çekişiyor.

Ne o, ne de yeni bir Atatürk gelmeyecek. Biz oturup cehaletimizle bilgisizliğimizle geyik yapıp kendimizi çağdaş ve entellektuel sanarken, kellesini koltuğuna alıp kimse bizi kurtarmak için kendini feda etmeyecek.

Kemiklerini çok sizlattik. Sapkamızı önümüze koymayı becerebilirsek eğer, daha çok utanacağız. Beraberinde de sürüneceğiz.

Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyet Turkiye’sin de mücadelesini verdiğimiz şey bile yeterince utanç verici.
Berna Özsoy