BATAKLIK “ÇAMUR” HİKAYELERİ

Haber yazıyoruz anlamıyorsunuz hiciv yapıyoruz kulaklarınız kapalı, ne dersek diyelim o kadar pişkinsiniz ki arsız hırsız gibi hep üste çıkmaya çalışıyorsunuz.

Yolu değiştirdik bizde. Size hikaye yazalım, sizin hikayelerinizin, kurgularınızın yanında çırak kalsakta deneyelim.

Bir zamanlar rantın sularında gözünü para bürümüş bir güruh varmış. Bu güruhunda silahşörleri. Ne zaman para çalacak olsalar önce silahşörlerini üstüne salarlarmış. O silahşörler ki karanlığın tüm pisliği ile kalemleri ile yakar, yıkarlarmış. Taki kirlenmiş o paralarını alana kadar. Arsız mi arsız mış silahşörler. Ne dillerinin ayarı Ne sözlerinin ahlakı varmış. Her gün ayna karşısına geçen bu güruh ve paralı askerleri ayna ayna benden daha iyi dava adamı var mı diye sorarlarmış. Bu güruha bulaşmak istemezmiş kimse.

Bilirlermiş ki bu ÇAMUR her türlü pisliği taşırmış.

Günler gelip geçerken artık bu bataklığın pisliğinden kurtulmak isteyen halk başlamış söylenmeye. Sesler her gün daha çok yükselmiş. Ranta doymayan bu çamur artık kurutulmalı imiş. Ailelerine kadar tehdit etmeye başlamışlar insanları, çamura bulaşmadan önceki dostlarını bile tanımaz olmuşlar.

Bu güruhun bilmediği tek şey varmış, omurgalı toprağını seven insanların artık görmeye konuşmaya başladığını.

Mavi gözlere sevdalı olanlar için bu çamur , bu güruh, bu silahşörler artık gitmeliymiş.

Bu hikayeden üç elma düşmüş. ..

Biri okuyana, biri çamura karşı direnen, biride geleceği aydınlık yapmak isteyene.

Bir hikaye bu. Hikayelerden pay çıkarmalı. Ama biz bu hikaye sonrası isim isim yazacağız. O çamur kurumalı. O güruh gitmeli, o silahşörlerin kalemi kırılmalı.

Yalan sözleriniz ile Kurduğunuz bu çark kırılır bir gün.

Kırılacak. …

Nihat Coşkun